conlibrio

loading

Ben ik nou gek of zijn zij het?


Alex (niet zijn echte naam) keek me verward aan. Ik had hem gevraagd welk probleem hij wilde oplossen. We stonden aan het begin van een coaching traject, het moment om een goed beeld te krijgen van de zogenaamde hulpvraag. Wat wil de coachee bereiken? Wat moet er opgelost worden? Wat is de gewenste situatie die de coachee voor ogen staat?

Alex had het antwoord na enig nadenken paraat. Met een trilling in zijn stem zegt hij;Ik wil er eigenlijk achter komen of ik nou gek ben of dat al die andere mensen die hier werken dat zijn". De vraag is duidelijk. Nu het antwoord nog. Antwoorden hebben gelukkig de prettige eigenschap tevoorschijn te komen na het stellen van meer vragen.

"Waarom heb je deze vraag?" is dan ook een voor de hand liggende vervolgvraag. Alex legt uit. Het werkt nu zes maanden bij dit bedrijf als logistiek expert. Het solliciteren naar deze job verliep zeer voorspoedig. Geen wonder. Hij had alle kwalificaties en de ervaring die ze zochten. Ze hadden ook haast. Het bedrijf groeit als kool en zit te springen om de kennis en kunde die Alex heeft. Ze zijn bereid om goed te betalen, Alex moet dan wel snel opzeggen bij het bedrijf waar hij werkt. Alles wordt in korte tijd besloten en Alex zit na twee maanden op zijn nieuwe stoel.

Eerst ging alles prima. In hetzelfde tempo als waarin de sollicitatieprocedure verliep word Alex in de organisatie geïntroduceerd. Daarbij valt hem wel meteen op dat deze organisatie nogal ongeduldig is. Al snel is duidelijk dat in dit bedrijf snelheid hoger wordt aangeslagen dan zorgvuldigheid. Resultaat en snel, dat is het credo. Alex krijgt daar in de loop van de maanden steeds meer problemen mee. Hij is iemand die problemen grondig wil oplossen. Zodat ze niet steeds weer de kop opsteken. Dat lijkt in deze organisatie niet belangrijk. Het lijkt wel of men er juist plezier in heeft steeds weer de brandslangen uit te rollen om het zoveelste brandje te blussen. Hij wordt er moedeloos van. En ook zijn manager kijkt hem niet begrijpend aan als hij zegt dat bepaalde zaken beter grondig en procesmatig kunnen worden aangepakt. Terwijl de telefoon voortdurend rinkelt, wuift de baas hem weg; "Los het op Alex, en doe het snel man. We hebben geen tijd te verliezen!".

Alex kijkt me vertwijfeld aan. "Ben ik nou gek of zijn zij het?" vraagt hij weer. Zijn manager heeft hem coaching aangeboden. Om hem te helpen de overgang te maken. En te voorkomen dat hij in een burn out terecht komt. Alex heeft het aanbod met beide handen aangegrepen. Maar hij twijfelt. Aan zichzelf, aan zijn keuze, aan alles eigenlijk. Hij heeft nog nooit coaching nodig gehad. Hij staat strak van de spanning. Op de vraag hoe hij zich voelde in zijn vorige job word hij wat rustiger. Vertelt over een bedrijf dat kwaliteit voorop heeft staan. Waar voordurend verbeteren belangrijk wordt gevonden. Een bedrijf waar processen zijn beschreven en problemen, nadat ze zijn opgelost, grondig worden geanalyseerd om herhaling te voorkomen. Hij glimlacht nu. "Wel helemaal anders dan hier ja. Zo ongeveer het tegenovergestelde. Een heel andere cultuur." Het woord is gevallen.

Bedrijfscultuur. Dat mysterieuze samenspel van overtuigingen en organisatorische eigenschappen zoals kennis, kunde, competenties, rituelen, praktijken en al die andere zaken die aan de basis liggen van het gedrag van en in bedrijven. We besluiten de cultuur van zijn huidige bedrijf maar eens in kaart te brengen. Om in detail te kunnen zien waar hij met zijn persoonlijke voorkeuren kan aansluiten.

Na deze oefening bleken de verschillen tussen de persoonlijke cultuurvoorkeuren van Alex en de cultuur van het bedrijf heel groot te zijn. Te groot om te overbruggen. Alex heeft daarop besloten zijn heil ergens anders te zoeken. In het kader van voordurend verbeteren heeft hij in de daarop volgende sollicitatieprocedure goed gekeken naar de "Cultuurfit". Zelf zegt hij over deze periode; "We waren geen van allen gek, we pasten alleen niet bij elkaar. Ik realiseer me nu dat kennis en kunde belangrijk zijn om te slagen. Maar ook en vooral dat je om te kunnen slagen en zeker ook voor je persoonlijke welbevinden moet passen in de bedrijfscultuur."

 

Auteur: Jan van der Torre

 


Reageren

Er zijn nog geen reacties.

Reageren

Wilt u reageren op dit bericht? Dat kan hieronder.