conlibrio

loading

Wat heeft Conchita Wurst met bedrijfscultuur te maken?


Het is zaterdag 10 mei. 74 jaar geleden viel Duitsland met veel geweld en een oppermachtig leger Belgie en Nederland binnen. De legers van beide landen werden volledig verrast en onder de voet gelopen. Al maanden was er dreiging geweest. Toch nog plotseling was het zover, de Blitzkrieg had ook de lage landen overspoeld. Het drama dat zich in de jaren daarna ontvouwde is onderwerp van duizenden verhalen, boeken, films en documentaires.

Nu is het 10 mei 2014. Het Eurovisie Songfestival is net afgelopen en er is ook nu een winnaar. Al maanden was het voorspeld. En nu is het zover, de vrouw met de baard - de man in de japon - de mens met het van de algemene norm afwijkende uiterlijk - (doorhalen wat voor jou niet van toepassing is), heeft het gehaald. De tranen van ontroering en geluk, de gestamelde boodschap van vrede en vrijheid, het uitzinnig met vlaggetjes zwaaiende publiek, de opgebouwde spanning, de wanhopig humorloze presentatie, alles paste in het plaatje. Behalve de winnende zangeres. Die is zo duidelijk afwijkend van uiterlijk dat alleen al het op deze manier meedoen een - ook zo bedoelde - boodschap is.

Vrede, vrijheid, de mogelijkheid jezelf te zijn. Authentiek mogen zijn, ook als dat afwijkt van de gangbare norm. Allemaal dingen die we graag voor onszelf willen. Tegelijkertijd kan de vrijheid en authenticiteit van anderen ons lelijk irriteren. Waarom dat is zullen we voor het gemak maar even stallen op de parkeerplaats van de psychologie. Feit is dat gedrag accepteren dat afwijkt van onze eigen normen nogal wat energie en nadenken vereist. En de zo veel geroemde "open mind" natuurlijk. Daar krijgen we gelukkig wel wat voor terug. Bijvoorbeeld een bredere blik op de wereld. Of inzichten die onze kennis verrijken. Soms krijgen we door te kijken naar anderen ook een beter beeld van onszelf.

Dat brengt ons naadloos bij de titel. Wat heeft Conchita met bedrijfscultuur te maken? Het antwoord is; alles. Ook in de cultuur van een bedrijf zie je normen, geaccepteerd gedrag, gewoonten, sleur, vaste praktijken. Maar daardoor ook rigiditeit, conservatisme, onverdraagzaamheid en weerstand tegen noodzakelijke aanpassing. De aangepaste, goed op elkaar ingestelde apen op de berg, kijken met argwaan naar de nieuweling die nog niet weet dat je hier mieren vangt met een stokje en niet - o drama, wat doet ze nou? - met je vingers.

Bij veel bedrijven wordt dan ook actief gesproken over de waarde van diversiteit. Vaak gaat het dan over afkomst, religie, seksuele geaardheid, politieke interesse, huidskleur enzovoort. Dat gaat voorbij aan de essentie van diversiteit in bedrijven. Diversiteit gaat namelijk veel verder en is veel waardevoller dan alleen de ethische kant. Het gaat ook over het uitproberen van nieuw en onwennig gedrag. Over het openstaan voor andere manieren van werken en het zoeken van nieuwe, betere manieren om de markt en de klant te bedienen. Dan gaat het dus over het voortdurend, stap voor stap, aanpassen van de bedrijfscultuur aan de omstandigheden.

Bewust managen van dat soort diversiteit is dan een middel om te voorkomen dat het bedrijf "uitsterft". Diversiteit wordt zo een uiting van een levenskrachtige, wendbare en fitte bedrijfscultuur. Zoals Conchita een uiting is van een levenskrachtig, wendbaar en fit Europa dat voortdurend op zoek is naar een culturele balans die kan zorgen voor nog eens 75 jaar vrede. Dat gaat niet zomaar. Daar moet je wel wat voor doen. Zowel in Europa als in je bedrijf.


Reageren

Er zijn nog geen reacties.

Reageren

Wilt u reageren op dit bericht? Dat kan hieronder.